laforizma hırgızı hicabi bey

aşk (5): bir varken bir yokken, aşkın [g]azabıyla kulunuz neye uğradığını şaşırmış, olay mahallinden onyüzmilyonbin pare halinde uzaklaşmış, ve uğrun uğrun inanır olmuştu ol illete tutulmanın vereme tutulmaktan çok daha ölümcül olduğuna. onunçün de aşk bahsinin tarifini tam bir yenilmelere doyamayan pehlivan tefrikasına dönüştürecekken, kaderin büyük ünlü uyumuna ters düştüğü için türk dili tetkik cemiyeti tarafından uzun sürmesi mukadder bir kedere irca edildiğini hatırlayan kahramanımız, reytingi düşen diziler gibi bu tefrikayı zart diye yarıda kesmek mecburiyetinde kalmış olupdur.

lâkin aradan sular seller akmış, aynı sularda iki kez yıkanılamayacağı şeklindeki felsefi prensipten hareketle, suya sabuna dokunmadan tefrikanın devamının nasıl getirileceği ve işbu bahsin nice bir hitama erdirileceği hususunda kafa yorarkene, tesadüf bu ya, kederin bir oyunu olaraktan, tam da bugün bu saatte, uğursuz 2011 senesi giderayak iken, pire berber iken, sevgili pa hanımefendimizin laforizmik aromalı ve beşamel soslu bir tarifiyle karşılaşmasın mı! ay ne hoş. şimdi bu tarifi örnek tümce şekline getirelim hadi:

“aşk halâ bana göre birine canını sadece sevdiğinin yakabileceği gibi yakma yetkisi vermek, hatta bunu istemek ve bundan zevk almak demek. yani ahmaklık, evek.”